bu hafta sonu yurt genelinde kitlesel ölümler olmadı, medyada insanlık suçları ile ilgili bir gündem oluşmadı. olduysa da ben duymadım. ağız dolusu küfürü hakeden tek şey kuponumu yatıran olimpik marsilya fc oldu. pikimin marsilyası. çok güzel şarkılar dinledim. bazılarını hiç duymamıştım. kimisini de duymuştum ama taa kaç yıl önce. fenerbahçe de puan kaybetti. bu hafta sonu güzel bi hafta sonuydu. bu hafta sonu gibi olun. kesin emirdir.
merhaba canım
ben patriark kolektif bilinçaltının adamıyım. umarım bayanlığınızı bilir yazıyı okumayı burda kesersiniz. biz de ağzımızdan köpükler şaça şaça sizi iğrendiririz. ancak siz okumayı bıraktığınız için bihaber halde evde sarma yaparsınız. ben zaten oldum olası bayanların okumasından rahatsız olurum da kimselere söyleyemem. modernlik bunu gerektirir. oysa bayan dediğin bayanlığını bilecek sadece sarma saracak. ben de onu yiyeceğim. çünkü sarma sarmak ve annelik kutsaldır. bayan olmak bunu gerektirir. okumayı gerektirmez. okullar bayan olmayanlarındır. ne güzeldir sadece erkek egemen okul. kahrolsun karma eğitim yaşasın sapık eğitim. sapık eğitim saplardan oluşan eğitim birliği. bi de kadın değil bayan. gay değil ibne ya da erkeksi lezbiyen.
burda inebilir miyim dedim. olmaz dedi. kapıları kilitledi, gaza daha çok bastı. bir duman kapladı içeriyi. iç yolculuğa çıkardı beni. ruhumu gördüm orda. yani bir ruhu gördüm. ruh varmış, içerdeymiş. hep onun ben uyurken dış yolculuğa çıkıp yukardan beni gördüğünü hayal ederdim. görsel sanatlardaki tasvirlerden oldukça etkileniyorum sanırım. merhaba dedim. hiç dış yolculuğa çıkıp beni görmüş müydünüz dedim. hayır dedi. soğuktu. ruh içte ve soğukmuş. o an öğrendim. ben size inanmıyordum dedim. ne istiyorsun dedi. hiçbir şey dedim. yanlışlıkla yolum buraya düştü az ilerdeki trafik ışıklarında inecektim. şöför bey müsaade etmedi. o sebeple burdayım dedim. iyi dedi. konuşmadı başka. çok zayıf görünüyorsunuz kaç kilosunuz siz dedim. 0,021 dedi. ruh içte, soğuk ve inceymiş. o an öğrendim. ben sorarsam kısa cevaplar verecek gibiydi. başka soru sormayı düşündüm. vazgeçtim. ikimiz de şu şey her neyse etkisi geçse de gitsem diye bekliyorduk. havaya falan baktım. o da bir şeylerle oyalanıyordu. sonra zamanı geldi. dış yolculuğa başladım. gözlerimi hiç kapatmamıştım ama kendime geldiğimi hissettim. kendimi bir hoşgeldin ve sıcak bir gülümsemeyle karşılayıp camdan dışarı baktım. sahilden geçiyorduk. bir tane gemi de tersi istikametimize, karadenize doğru gidiyordu. burda inebilir miyim dedim. durdu kapıyı açtı. daha doğrusu dururken kapı da açılmaya başladı. indim. ruhumu sikeyim dedim. çok sıkıcıymış. ruh içte, soğuk, ince ve sıkıcıymış.
artık şiirler yok. şarkılar, resimler, yazmalar yok. safi an var. geçeni unutmuş. gelenini görmeyen. bir sokak kuytusunda kimbilir kaçıncı promil kanında, hangi keyif verici maddenin duyarlılığında algılar.
ve hayat, kimlik soran bir memur gibidir. çok fazla dolanmayın buralarda diyen. o anı sikip atan.
bazı günler unutulmaz. hayır hayır liderlerden, devlet kurucularından ve ya mühim insanlarla ilgili bir kayıptan bahsetmiyorum. bazı günler unutulmaz; kişisel tarihlerinde kişilerin. bugün öyle bir gün değil. en azından benim için. takvimde bir gün sade. az sonra kendimle çelişeceğim. kişisel tarihimde unutulmaz dediğim pek çok günün tarihini hatırlamıyorum. hangi güne denk geldiğini de biraz düşünerek bulabilirim. belki. unutulmaz günler de bugün gibi. takvimde bir gün sade. tek farkı, geriye kalanlar takvimlere sığmıyor. sobanın üzerindeki kestanenin pişmesini beklemek gibi.
o her zamanki sakin ve ifadesiz haliyle bir roman karakterini andırıyordu. hangisi olduğunu okuyanlar biliyordu. oysa çok yorgundu, vücudunda bazı yerler ağrıyordu. bir önceki gece sokaktaki serserilerden yediği dayakla ilgisi var mıydı yok muydu bu ağrıların sorgulamadı. diğer binlerce şeyi de sorgulamadı. sadece dinlenmek istiyordu, uyumak ve ertesi sabaha kalkmamak. çok büyük olasılıkla kalkacaktı ama olsun alışmıştı sabah kalkmaya. özellikle de sabah kalkmamayı umduğu gecelerde. bir gece belki diyordu. içinden bir sabaha kalkmamak kaderimse o gecenin olmasına kim engel olabilir ki diyordu. bir gün onu bırakıp giden sevgilisine de aynı şeyi söylemişti. sen benim kaderimsen benle olmana kim engel olabilir ki. gitmişti sevgilisi. kaderi değilmiş.
nasıl bir kaosun ortasında yaşadığımı fark ettikçe dehşete düşüyorum. birileri bir tarafa gidiyor, birileri aksi tarafa, muazzam bir gürültü her hareket. bu kalemden bile ses geliyor. bu hareketlilik dayanılacak şey değil. eğer tanrı varsa ona gerçekten acıyorum; tüm bunları bilmek zorunda olduğu için.
nasıl bir kaosun ortasında yaşıyorsak, bunu farkında bile olmadığım zamanlarda kaosun gücünden korkuyorum. huzurun imkansız olduğu bir evrende huzur bulabileceğimi zannederek kaos tarafından kandırılıyorum.
nasıl bir kaosun ortasındaysak, gelsin beni dışarı çıkarsın kaos. kendi yanına götürsün ve nasıl bir kaossa o...
eğer tanrı varsa bu kaosu yaratan ya da kaosun yarattığı ona gerçekten acıyorum.
şu an sokakta bir yerde ferdi tayfur'un en sevdiğim şarkısı çalıyor.
ve eş zamanlı olarak dışardan bir yerden telefon melodisi benimle aynı olan birisinin telefonu çalıyor.
eski sevgilim arıyor olabilir mi acaba?
adam uzun uğraşlar sonunda tanrıyla bir görüşme ayarlayabilmişti. aylarca edilen dualar yıllarca yapılan ibadetlerden sonra bunu hakettiğini düşünüyordu. sadece beş dakikacıktı. ancak yeri ve saati adam seçecekti. tanrı baş meleklerinden birisiyle adamı aldıracaktı. gelen emailde böyle yazıyordu. adam bildiği insanlık tarihi bilgisiyle ah şu tanrılar diye iç geçirdi; çağa nasıl da ayak uyduruyorlardı. hemen interneti açtı, küçük bir taramayla beş dakikanın en yavaş geçeceği gezegeni bulmak istemişti. böylelikle bir taşla iki kuş vurabilirdi. hem çok sevdiği tanrıyla göreli olarak daha çok zaman geçirebilecekti, hem de hep çıkmak istediği atmosferden çıkabilecekti. dünyada öğrendiği bilgileri basitçe takip etti ve tanrıyla venüste buluşmaya karar verdi. hem kadınların venüsten geldiğine dair bir kitap adı okumuştu. belki orda çok fazla kadın vardı gerçekten tanrıyla görüştükten sonra baş meleğe rica edip bir kaç dakika daha geçirebilirdi. bir kaç dakika venüste iyi zaman olmalıydı. tanrıya dünya saatiyle ertesi hafta çarşamba günü saat 14.00'da kendisini evinden aldırmasını ve onunla venüste buluşmasını isteyen bir mail ile cevap verdi. o gün işten bir günlük izin alabilirdi. çok fazla işi de yoktu. daha doğrusu işlerini buna göre ayarlayacaktı. en olmadı sabah biraz erken kalkıp aile hekiminden bir günlük rapor alabilirdi. işler yolunda gitmezse hep bir b planı vardı. bu onun en gurur duyduğu özelliğiydi. görüşme günü yaklaştıkça heyacanı artıyordu. çevresindeki kimseye de bu büyük buluşmadan bahsetmiyordu. tanrı mailine cevap yazmamıştı ancak bir an bile tereddüt etmemişti. koskoca tanrı onunla dalga geçecek değildi ya. görüş günü gelmiş çatmıştı. gecesinde heyecandan uyuyamamaktan çok korkuyordu. ama olmadı gece ertesi gün ne giyeceğini düşünmüştü. venüs sıcak olurdu bir kapri ve hawai gömlek yeterli olur diye düşündü. müdüründen izni de koparmıştı. evinde bir tadilat yaptıracağını söylemişti, müdürü de çok fazla eşelemeden tamam demişti. eğer acil bir durum olursa haber verin gelmeye çalışırım diye eklemeyi de unutmadı. böylece sevimli görünebilirdi. saat 13.00'da traşını olmuş beklemeye başlamıştı. heyecandan içi içine sığmıyordu, sürekli bir meşguliyet arıyordu kendine. 13.59'un son saniyelerinde kapıda bir ışık huzmesi belirdi. gelmişti. kandırılmamıştı. nolduğunu anlamadan kendini hiç bilmediği bir gezegende bulacağını umuyordu. olmadı. ışık hızıyla gidince parçalarına ayrıldı, tabi ki insan vücudu bunu kaldıramadı. kaldırsaydı bile, venüsün yüzeyi dörtyüz küsur dereceydi. eğer hayatta kalsaydı şunu anlayabilirdi. tanrıların mucizeleri olmaz, sadece verdikleri umutlar olur.
asker cesuru bir çocuk
nasıl da vatansever bir adamın oğlu
hep güzel görünmek gerektiğinde haki giyer
keşkesiz bir gelecek
iyikisiz bir hayat
renkler basit
ya hakisindir ya değilsindir
yine bir gece
yatağımda uyumadan dört dönüyorum
seni beni onu düşünmeden
seni benim önüme koyuyorum
beni onun önüne
üçümüz sırasıyla güzel bir çift olabilirdik
solumda sen sağımda o
dört yerine üç dönüyorum
belki seni beni onu düşünürüm diye olmuyor
bir fazlalık var sende bende onda
ben aradan çekiliyorum
seni ve onu düşünüyorum
çok güzel bir çift olabilirdinizi düşünüyorum
aradan çekiliyorum
seni onunla başbaşa bırakıyorum
yatağımda uyumadan bir dönüyorum
dönüş o dönüş
dönüş sen dönüş
öyle düşlere öyle öyle giriyorum
kafamı zehirliyorum
gördüğüm görmediğim
anımsamadığım anımsadığım
tüm düşlere sövüyorum
bilinç akışı
debisi yüksek çılgın akan bir nehir
bir kaç yüz bin metre uzağında
bir o kadar durgun bir nehir
durgun sular azgın akan nehirlerden besleniyor
bilinç duruşu
kafanın içinden geçen bir mermi midir
bilinç duruşu
kafamın içinden geçen bir mermidir
bileğimdeki saatli bombaya baktım. üçü çeyrek geçmesini umarak. yine bilememiştim. geriye doğru sayıyordu. oysa ben elimde bir saatli bomba ile şimdiyi merak ediyor ve gelecek hayalleri kuruyordum. on:on, on:dokuz; on:sekiz... saatli bombanın kayışı bileğimi sıkmıştı biraz gevşettim. aklımın ucundan dahi geçmedi çıkarıp masanın üstüne koymak. böylelikle bir kol saatli bombasını, masa saatli bombasına çevirebilirdim. hayatım boyunca bir çok şeyi akıl edemedim. bu da onlardan sadece bir tanesi oldu. masaya koyup, banyoya girebilirdim. üzerinde water resist yazmayan bir saatli bomba ile banyoya girmek ölümcül bir hata olurdu. arıza durumunda teknik servis kullanıcı hatası olduğu gerekçesi ile garanti kapsamına almazdı ve ya arıza durumunda daha erken patlayabilirdi. daha önce hiç saatli bombam olmamıştı. satan adam bunun bana çok yakıştığını ve takım elbise ile de müthiş duracağını söylemişti. tüketim kafası işte, suya dayanıklı olan bir modeli neden tercih etmemiştim ki. kolumdaki saatli bomba ile mutfağa geçtim şarabı aldım. blush şarap almak her zaman riskliydi benim için. nadiren sever çokça kez pişman olurdum. bugüne kadar pişman olduğum onlarca şey yapmıştım. bu da onlardan birisi olabilirdi. mutfağa gittim, tirbüşonu buldum çekmeceden şarabı aldım şişeyi açtım ben banyo yapana kadar dinlenirdi. yedi:onbir; yedi:on; yedi:dokuz... odaya geçtim tekrar gömleğimi çıkardım. pantolonumu ve baksırımı çıkardım sırasıyla, saatli bombama baktım hep yanlıştı zaman geriye mi akar. sinirlendim saatli bombamı duvara fırlattım. evet düşündüğünüz gibi duvar saatli bombası da olmadı. satıcı adam bunu da söylememişti. duvara çarpıp düştü. zamanı geriye akıtmak dışında tüm bilinen fizik kurallarına uygundu saatli bombam. neden böyle bir şey yapmıştım. ben asla bir şeye sinirlenip onu duvara fırlatan insanlardan olmamıştım. üstünde çok durmadım. askıdaki bornozu aldım. banyoya gittim. şofbeni açtım, suyun ısınmasını bekledim yarım dakika kadar. saat kaçtı acaba. ısınan suyun altına girdim, şampuanı aldım her zamanki yerinden ve her zamanki kadar avcuma sıktım. sonra saçlarımı ovalamaya başladım. su sıcak ılık üstüme geliyordu, ellerim kafamdaydı. saçlarımı duruladım. sonra banyo lifini aldım her zamanki yerinden, ve vücut şampuanını. beklenen banyo ritüelini yaptım. şampuanı life sıkma eylemi. vücudumu ovalamaya başladım her zamanki sırayla yukardan aşağıya doğru. o esnada içerden bir gürültü geldi. patlama sesi. banyodaydım, patlamanın etkisiyle elektriklere bir şey oldu. köpüklü olarak kalakaldım, bornozu o halde giydim. evde yangın başlamıştı. o halde evi terkettim. konu komşuya ayıp olacaktı. ev sahibi umarım evi bu durumlar için sigortalatmıştı.
