yeniden küfürlü şiir

otuzbir destekli aşklar yaşarken çocukluğumuz
hangi acı nereden gelir kestiremeden
aynı bir gemiye bakınca nereye gittiğini anlayamadığın gibi
sırf hüzün pirüpak gençlik diyemezsin

aaaah benim gençliğim nerde diyen ihtiyar
biliyorum yalancısın
aynı çocukluğu farklı zamanda yaşadık diye
sen benden daha hayat müzmini olamazsın

bir şair anlatıyor geçmişini
senin diyor boğuk sesiyle
geçmişini sikeyim
öyle bir silinir ki geçmiş ki bile diyemeden
öyle bir sikilir geçmiş ki bilemezsin

pirüpak hayaller
un ufak olduğunda çokça zaman
bir ufak açınca masaya
yanına yenilecek bir şeyler illa ki olacak
senden başka şeyler de yenilmeli
yoksa hayatın gücünü silemezsin

babasının medarı iftiharı o orospu
tam kırk adamla yatmış bir gecede
anlatır ballandıra ballandıra
ne yaparsan yap güzelim
hayatın düzdüğü kadarını beceremezsin

deme

korkma artık, gel ve sarıl dedi kadın
ölene kadar hepimiz ölümsüzüz

kamu spotu

burada kimse hakkında bir şey söylemiyorum, çünkü kimse hakkında söyleyebilecek bir şeyim yok. bu bir deneydi ve sadece yedi kelime herhangi bir sebebi açıklamak için yeterliydi. bu kısmın altı çizili olacak: eğer bir şey en çok yedi kelimeyle açıklanamıyorsa o şey anlamsızdır. az önceki cümle bir paradoxtur. ve paradontax gerçekten diş eti kanamalarına iyi gelen bir diş macunudur. şöyle düşünün diş etleriniz kanıyor ve siz dişlerinizin kanadığından dem vuruyorsunuz. aslında herkes sizin ne demek istediğinizi anlıyor fakat anatomik olarak bir dişin kanaması imkansız. mitolojik olaraksa diş perilerine yapılmış bir hakaret. alın size diş macunu reklamlarından asla öğrenemeyeceğiniz bir bilgi daha.

yayınımıza türkçe sözlü hafif batı müziği ile devam ediyoruz... bunun için tek yapmanız gereken doğru noktalara temas etmek. eğer obsesif değilseniz temas etmekten kaçınmayınız.

maria mandalina

"lütfen insanlık hakkında düşünmeyin. bu kitlesel ölümlere yol açıyor." bugün barda arkamdaki masada oturan lingua franca olduğundan anadil aksanına sahip olmadan ingilizce konuşan, bir ihtimal yabancı öğrencilerden oluşan gençlere söylemek istediğim cümleydi. tabii ki söylemedim. çünkü o esnada zihnim başka bir şeyle meşguldü. dünyada o esnada eminim binlerce insan adriana lima, blues, obama, cern, idefix kitap fuarı, seks, bir kadın, bir adam.... hakkında konuşuyordu. acaba tam o esnada kimse ebuzer hakkında konuşuyor muydu? dünyanın herhangi bir yerinde birisi, tek bir cümle bile söylemiş olsa yeter. bir buçuk milyar insan bunun hakkında konuşsa ne yazar ki. nasılsa çoğunluk olamayacaklar. dünya üzerinde çoğunluk olmak ne zor. tüm dünyadan bahsediyorum. masai mara da dahil.

alternatifsiz bir hayat yaşarken mırıldanan şarkılara selam olsun. ebuzer'e de.

yakaran coğrafi şekiller bir

merhaba canım;

burası buzdağının görünen yüzü. soğuk ve insanlar buzdağlarında yaşamıyor. onun yerine buzbağ şaraplarından içip ısınmayı tercih ediyorlar. keşke insanlar buzdağlarına bu kadar önyargılı olmasa görünen yüzünün soğukluğunu umursamasalar ve ellerinde sıcaklık ölçer aletlerle buraya gelmeseler. sıcaklık demek bile benim içimi ısıtmaya yetiyor aslında. keşke insanlar gelip hep birlikte elele tutuşup zirvemde pagan ayinler yapsalar.bana da bir ad verirler belki misal olimpos. o zaman aslında benim o kadar soğuk olmadığımı görürler ve evlerine - ki bu çok hüzünlü bir sözcüktür benim için, ne evim oldu ne de evi olduğum birisi - gittiklerinde annelerine babalarına karılarına kocalarına kızlarına oğullarına benim özümde ne kadar sıcak olduğumu anlatırlar. o kadar sıcakmışım diyelim ki ben görenlerin içini yakıyormuşum ve masallardaki ejderhalar hep benim bağrıma gelip ateşlerini tazeliyorlarmış. merhaba canım ben bir buzdağıyım ve insanlara soğuktan başka bir şeyi hatırlatmadım bu güne kadar. freud ve titanik hariç.

tolkbadi

vücudumdaki demirbaşları saydım. sonbahar yaz kış ilkbahar. milli eğitim müfredatına girmiş bir organım dedi ki; eğer ilk bahar ve kış arasında yazsaydın bu senin son bahar yazın olurdu. hiçbir şey anlamadım. bir dalağa neden güveneyim ki. alındığında melankoliye sürükleyen bir organa hem de. (not: bu bilgiye güvenebilirsin)

saatlerce konuşasım ve bira içesim var. tanımadığım biriyle konuşasım var. ortak bir tanışımız olmayan, aynı yerlerde çocukluğumuzu geçirmediğimiz birine. mümkünse dilsiz olsun. çünkü önce ben konuşacağım. mümkünse sağır olsun. küfür ettiğimde toplumsal da olsa bir baskı bakışına maruz kalmak istemiyorum. ona saatlerce obama'nın neden bir kere daha seçildiğini anlatmak istiyorum ya da ibrahimoviç'in dünkü maçta attığı golü. mümkünse kör olsun. gözünde canlandıramasın anlattıklarımı.

sonra o anlatmaya başlasın. mümkünse çok konuşsun, dili yeni açılmış lal misali. hiç susmasın ve ben reis çelik'in an itibari ile son filmi lal gecenin adınında geçen lal'in renk değil de sessiz anlamına geldiğini filmin ingilizce adını gördüğümde anladığımı anlatmak isteyim. ama o buna mahal vermesin. duyduğu en ufak bir sesin hikayesini bile anlatsın bana mesela dalganın vurduğu taşın hikayesi olabilir. belediye sahili biçimlendirmek adına onu oraya koymadan önce nerdeydi ve ne yapıyordu o taş. hangi coğrafyanın mahsulüydü ve jeofizik mühendisleri kendisinden nasıl bir kayaç diye bahsediyordu. bana gördüğü her şeyi anlatsın, her şeyi ama. piksel piksel. bunu beni pikseler anlatmam diyeceği şeyleri bile.

fakbadi

"hobilerim; müzik dinlemek, kitap okumak, hacca gitmek, zekat vermek..." f.b.

kitap okumak sevişmek gibi. verdiği haz değil demek istediğim, sürecin gelişimi. hazları kıyaslarsam kitap okumak; sevişmenin ölçekli çizimi gibi. ölçeği hesap etmek için lise coğrafya kitaplarından yola çıkıp, esrarlı alemlerde yoldan çıkıyoruz. matematiksel bir takım işlemden sonra a sıkılma katsayısı olmakla birlikte; sevişmek= a/kitabın sayfa sayısı. her insan göre değişmez bu a kitaba göre değişir bu sebeple basit bir denklemdir. a ne kadar küçükse o kadar sevişmeye yakınsar okuduğunuz kitap.

süreçten bahsedecektim. tüm gün boyunca eve gitsem de okuduğum bir kitap var şu an elimde. iki gecedir okuyorum. nerdeyse bir yıldır kitaplıkta duruyor, dönemin çok tavsiye edilen çok okunan yazarlarından birisi. geçen sene idefixin kitap fuarı sırasında almıştım da öyle duruyordu. kaç kez bakıştık, kaç kez birlikte yolculuk yaptık kitapla saymadım. ama epeyce çok. ha okudum ha okucam diye çantamda durdu, yatağımın başında durdu. yeri geldi hasta oldum bana çorba kaynattı ama sevişmiyorduk. umudu da kesmiştik artık zaten birbirimizden. taa ki pazartesi gecesine kadar. uyumak için kitap okuyayım dedim. sanki ilk kez görüyormuşum gibi aldım elime kitabı. açtım kapağını o da anladı bu seferki yakınlaşmamızın diğerlerinden farklı olduğunu ve kendini bıraktı bana, ben kendimi bıraktım ona. sevişmek gibi. hep farklı farklı gelişiyor süreçler mesela eski bir kitabım vardı kitapçıda gördüğüm andan itibaren onunla sevişeceğimizi biliyordum. eve kadar sabredemedim yolda başladık. bir sürü kitabımla sadece sevişmek için seviştim. yıllarını birlikte geçirmiş karı koca gibi. hepsinin tadı farklıydı biliyorum, kimisi iyi kimisi kötü. kimisi hiç bitmesin istedim, kimisini yarıda bıraktım. kitap okumak fena halde sevişmeye benzer, süreç yani.

arabeskli futbollu aşk hikayesi

kağıt üzerinde senin kazanacağın bir müsabakaydı oysa ben beraberlik yazalım demiştim. böylelikle ayrılmayacaktık. hakemlere ve zamana rağmen sonsuza kadar tabelada sıfır sıfır görünebilirdi. maça tutkulu başlayan sendin her zamanki gibi, ben seni seyretmekten alıkoyamıyordum kendimi. şiir gibi denir ya, işte öyleydi oyunun. saçların çok etkiliydi, gözlerin vardı saçlarını besleyen, sonra memelerin vardı, memelerin kahramandı. seyir zevkin öyle yüksekti ki, aşk namına ne varsa sendeydi. bense kendi sahama çekilmiş çok şükür bu sefer de gol olmadı diyordum. sonra sonra artık dayanamaz hale geldim sana. daha yeni başlamış sayılırdık sen öne geçtin hakem saymadı, bu da mı gol değil diye bağırdık ıslak gözlerimizle hakeme koşarak. biliyorduk ikimizde gerçeği. ancak elden ne gelir kurallar çok açık. sonra sen de yoruldun mu ne oldu bilmem kaybettin hakimiyeti, orta alanda bir sende bir bende sıkıcı bir oyun. oysa sen sıkıcı oynamayı sevmezdin. benim zaman zaman senin kalbine doğru kontraatağa çıkıyordum. hissediyordum pırpır ediyordu. orası senin zayıf tarafın mıydı en güçlü tarafın mıydı hiç bilmiyorum. sonra ne olduysa düdük çaldı. biraz ara vermeliyiz dedik. sonra bir düdük çaldı sende ve bende bazı değişiklikler vardı artık. roller mi değişti ne bu sefer saldırmaktan alıkoyamıyordum kendimi, çok sürmedi ama bu heyecan da. sonra sen gene bir baktın bana, ikinci yarıda bakışların girmişti oyuna, ben senin bir bakışına o sahaya tüm takımı gömerdim ama sen bilemedin bunu. öyle böyle vakit geçiyordu işte cılız bir ben bastıran bir sen. ancak ben zaten razıydım beraberliğe. söylemiş miydim ben bir ömür beraberliğe gelmiştim. fakat zaman geçiyordu ve sen artık durdurulmaz oldun. böyle berabere bitecek herhalde dedim bir an. kendi kendime seviniyordum hakem saatine bakıyordu. tamam diyordum sonsuza kadar beraberiz. ancak o da ne sözlerin bir vurdu. ve sen kazandın. fonda herman heder vardı. acımı sadece dailymotionda söylüyordu.

hesaplaşma

bir onur ünlü söyleşisine gitmeliyim. ona taa ah muhsin ünlü zamanlarıyla ilgili bir soru soracağım.

nocturnal ballad

bir theremini çalar gibi sevdim seni
dokunmadan ve dalgalar boyunca

nazireli ve imasız ve mesaj kaygısız

bir kadının vajinasına giden en kısa yol
yeterince ağırlık kaldırmış iki kol

keşke yalnız bunun için sevseydin beni